Tbilisi is love

سفر زمینی به گرجستان با خودروی شخصی – بخش اول تفلیس

قبلا برایتان نوشتم که از مرز زمینی ارمنستان به گرجستان رسیدیم و سفر زمینی مان با خودروی شخصی در این کشور شروع  شد و به شهر تفلیس (پایتخت گرجستان) رسیدیم. در آپارتمانی که قبلا از طریق سایت بوکینگ دات کام اجاره کرده بودیم، مستقر شدیم.

لطفا اگر قسمت آخر سفر زمینی به ارمنستان را که مقدمه این سفر است را مطالعه نکرده اید از لینک زیر بخوانید.

سفر زمینی به ارمنستان با خودروی شخصی بخش چهارم

 در آپارتمان دو خوابه بزرگ قدیمی، ولی کاملا بازسازی شده نزدیک خیابان روستاولی مستقر شدیم. این آپارتمان یک بالکن بسیار خوب و دوست داشتنی داشت که متاسفانه بخاطر کوتاهی سفرمان به تفلیس به اندازه ای که دلمان می خواست از آن بهره نبردیم.

Tbilisi Apartment
در آپارتمان تفلیس ابتدا وارد یک سالن کوچک می شدی که سالن پذیرایی و اتاق خواب ها در یک سو ، آشپزخانه و سرویس بهداشتی هم در سوی دیگر بودند
تلویزیون آپارتمان تفلیس
تلویزیون آپارتمان تفلیس و تابلوی کنار آن

کمی استراحت کردیم و برای دیدن شهر و صرف شام رفتیم بیرون.باید اضافه کنم که تفلیس را نسبتا خوب می شناختیم و از لیست بلند بالایی که برای رفتن داشتیم،.رستوران ساب وی را برای شب اول انتخاب کردیم. نزدیک ترین رستوران ساب وی در میدان آزادی تفلیس بود.

Subway Tbilisi
رستوران Subway نزدیک میدان آزادی تفلیس

ساب وی تفلیس هم بسیار هیجان انگیز بود، البته قمیتش خیلی اقتصادی نبود، برای سه نفر 55.5 لاری پرداختیم (حدود 88 هزار تومان)، با مبلغی کمتر از این فردای آن شب در یک رستوران لوکس گرجی غذای کاملی خوردیم که در ادامه برایتان خواهم نوشت.

میدان آزادی تفلیس
مجسمه زیبای میدان آزادی تفلیس – نماد مبارزه برای آزادی – عکس: کاوه جمالی

میدان آزادی پر از مردم گرجی و توریست بود، هوا از آنچه انتظار داشتیم گرم تر بود. قدم زنان راهی خانه شدیم، در خیابان روستاولی پوسترهای خواننده های ایرانی که در تفلیس کنسرت داشتند جلب نظر می کرد. در تفلیس هم گاه صدای موتورسیکلت های بزرگ که تخته گاز حرکت می کردند، آزار دهنده بود. ساعت نزدیک 11 بود ولی شهر همچنان شلوغ بود.

فردای آن روز را با املتی از قارچ های قهوه ای رنگ خوشمزه ای که از ارمنستان خریده بودیم ،شروع کردیم، آشپزخانه یک میز سه نفره داشت که پنجره اش به پارکینک ساختمان های دیگر باز می شد، آسمان کاملا آبی بود و خورشید درخشان نوید از روزی گرم می داد.

به خیابان رفتیم و از Geocell یک سیم کارت خریدیم، بسته ای که با ما داده شده بود بسیار هوشمندانه بود، بسته ای که برای توریست ها طراحی شده بود. 2 گیگابایت اینترنت، 30 دقیقه مکالمه بین المللی، نامحدود SMS و مکالمه داخل گرجستان برای 15 روز! قیمت بسته 20 لاری بود که توسط پرسنلGeocell همانجا برایمان روی گوشی فعال شد.

بسته Geocell

از مرکز خریدی که در همان نزدیکی بود دیدن کردیم و سپس از دستفروش هایی که آثار هنری و صنایع دستی می فروختند، خرید کردیم. ساعت و موقعیت خورشید در آسمان و نزدیکی ما به خینکالی هاوس، ما را راهی این رستوران دوست داشتنی کرد.

دستفروش های کنار خیابان روستاولی تفلیس
دستفروش های کنار خیابان روستاولی تفلیس – عکس: علی پاکزاد صدیق

ظاهرا به خاطر آرامشی که در تفلیس نصیبمان شده بود، بیشتر از معمول گرسنه شده بودیم. وارد خینکالی هاوس که شدیم تعدادی ساعت روی یک میز، توجه مان را جلب کرد. خیلی سریع به یک میز راهنمایی شدیم و منوی گرجی- انگلیسی را برایمان آوردند. محتویات غذا ها در منو نیامده بود، انواع خینکالی در منو بود که پس از توضیح گارسون، از همه نوع آنها سفارش دادیم، بعلاوه سوپ و یک سوپ خاچاپوری که خودشان اسمش را گذاشته بودند: رویال خاچاپوری !!! غذا ها خیلی زودتر از انتظارمان روی میز بود، گارسون به ساعت مچی خود و دکمه ای که روی میز بود اشاره کرد و گفت هر کاری داشتید زنگ بزنید!!! متوجه شدیم ساعت ها به سیستم پیجینگ متصل هستند و هر چند میز یک مسئول دارد!

Mr. Khinkali
خینکالی یکی از غذاهای سنتی گرجستان است – عکس: جوانه عظیمی
رویال خاجاپوری
رویال خاچاپوری – عکس: کاوه جمالی

بعد از غذایی لذیذ(جمع کل پرداختی 48.5 لاری)، با مترو به خیابان مرجانیشویلی رفتیم، در واقع تنها یک ایستگاه فاصله بود ولی دوست داشتیم شهر بازی تمام عیار شهر تفلیس، یعنی مترو را دوباره تجربه کنیم.

پله برقی مترو تفلیس
پله برقی مترو تفلیس گویی شما را به مرکز کره زمین می برد- عکس کاوه جمالی
واگن های مترو تفلیس به هم راه ندارند
واگن های مترو تفلیس به هم راه ندارند – عکس: علی پاکزاد صدیق

در خیابان مرجانیشویلی کمی خرید کردیم، گرمای هوا کمی آزار دهنده بود، وقتی به دنبال نوشیدنی محبوبمان یعنی لیموناد ترخون وارد یک سوپرمارکت شدیم با یک کانادایی مقیم تفلیس آشنا شدیم، 15 دقیقه ای ما تمرین انگلیسی کردیم و ایشان تمرین فارسی، واقعا فارسی را خیلی خوب صحبت می کردند، بعد از خداحافظی با این آقای خوش برخورد تاکسی گرفتیم و به آپارتمان برگشتیم.

یکی دو ساعتی را استراحت کردیم و برای لذت بردن از ساعات رو به پایان اقامتمان در تفلیس راهی میدان اروپا شدیم، در برنامه مان بود که سوار تله کابین هم بشویم ولی بخاطر کمی وقت تصمیم گرفتیم به جاهایی که برایمان خاطره بودند سری بزنیم و بعد پل معروف تفلیس را دوباره ببینیم.

پل صلح در شب به زیبایی نورپردازی می شد
پل صلح در شب به زیبایی نورپردازی می شود – عکس: کاوه جمالی
رود متکواری و خیابان های اطراف آن پر از حرکت بود
رود متکواری و خیابان های اطراف آن پر از حرکت بود- عکس: کاوه جمالی

از پارک کناری پل کمی عکاسی کردیم از آنجا به میدان آبلاواری و کلیسای سامبا رفتیم ولی ظاهرا دیر رسیده بودیم و بسته بود.

دوباره به میدان آبلاوری برگشتیم تابا مترو به خیابان روستاولی برویم. در مترو از تکان های وحشتناک مترو خنده مان گرفته بود، بی امان می خندیدیم، شاید ساکنان تفلیس به این تکان ها عادت داشتند ولی برای ما جرقه خنده ای شدکه تا رسیدن به ایستگاه بعد ادامه یافت.

ایستگاه مترو روستاولی در شب
ایستگاه مترو روستاولی در شب – عکس: علی پاکزاد صدیق

کمی پیاده روی کردیم و کافه ها و رستوران ها را جستیم تا به رستوران شاتره رسیدیم، لوبیو، لوبیانی و پلمنی سفارش دادیم.

پلمنی رستوران شاتره
پلمنی رستوران شاتره – عکس: کاوه جمالی
لوبیانی
لوبیانی – عکس: کاوه جمالی

خوشنود از غذاهای خوشمزه ای که خوردیم، صورت حساب33.5 لاری آن را پرداخت کرده، به آپارتمان برگشتیم تا فردای آن شب به سمت گوری و باتومی حرکت کنیم.

در پست بعدی در مورد ادامه سفر برایتان خواهم نوشت.

0 comments on “سفر زمینی به گرجستان با خودروی شخصی – بخش اول تفلیسAdd yours →

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *